|
|
|
|
Vakantie Noorwegen
In 2001 ben ik naar Noorwegen geweest. Daar heb ik nadien een heel verslag van gemaakt. De digitale foto’s die ik toen heb gemaakt, zijn terug te vinden op www.bokregro.nl
Mijn reis naar Noorwegen in augustus 2001
Omdat ik eind oktober 2000 een boek had uitgeleend aan Pia Fjelltun-Sloot (ja, een Nederlandse die met een Noor is getrouwd), had ik een reden om naar Noorwegen te gaan. Duur boek, zul je zeggen. Dat is ook zo. Ze had het boek beter kunnen houden.
Maar goed: ik wilde toch altijd nog eens naar Noorwegen en Zweden. Het leuke van naar Noorwegen gaan met de auto is, dat je tevens een stuk Zweden meepakt.
Op maandag 13 augustus, redelijk bekomen van de wadlooptocht die ik de zaterdag er voor maakte, ben ik tegen negenen in de auto gestapt. Rond twee uur was ik bij Puttgarden. Dat is een havenplaats ten oosten van Lubeck en ligt, zoals je misschien al dacht, aan de Oostzee. Voor Puttgarden ligt een behoorlijk grote brug. Je ziet de brug in de verte al liggen. Met name de laatste 10 kilometer tot de boot zijn mooi (misschien komt het omdat je minder hard rijdt en dat je daarom meer van de omgeving opvalt.
Voordat je naar de boot gaat, kun je het best eerst nog even tanken. De diesel is in Duitsland een fractie duurder dan in Nederland maar stukken goedkoper dan in Noorwegen. Omdat je je in andere landen niet kunt veroorloven om zonder brandstof te komen staan, heb ik m'n jerrycan ook weer eens gevuld. Die lag al een jaar of 10 ongebruikt in het schuurtje.
Je rijdt de juiste baan op nabij de boot en dan kun je een enkele reis kopen voor de somma van DM 88. Anders gezegd: dat kost een bankje. De overtocht duurt ongeveer drie kwartier en er kan taxfree worden gekocht. Nu blijkt het dat de sigaretten op de boot nog duurder zijn dan in Nederland, dus dat heeft geen zin. Bovendien: ik rook ook helemaal niet.
Omdat de batterijen van het fototoestel bijna leeg waren, moet je het doen met één foto van de boottocht.
Vervolgens kom je in Denemarken aan. Dat heet Rødbyhavn. In Duitsland heb je officieel nog steeds geen maximum snelheid. Toch reed ik daar niet harder dan 135 km/u.
In Denemarken geldt een maximum snelheid van 110 km/u, waar heel veel Denen zich niet aan houden. Nu houden veel Nederlanders zich ook niet aan de maximum snelheid in Nederland.
Tegen kwart over vijf 's middags kwam ik aan bij mijn jongste oom in Hørsholm. File's heb ik gelukkig gemist. Ten westen van Kopenhagen stond rond vijf uur een file in zuidelijke richting van minstens 10 kilometer.
Na een avondmaaltijd te hebben genuttigd en voor het slapengaan nog een stukje met oom en Dijkstra (dat is de hond) te hebben gewandeld, ben ik naar bed gegaan. Omdat het vervolg voor mij nogal spannend zou zijn, had ik het idee dat ik de gehele nacht niet had geslapen. Dat was vermoedelijk niet zo.
De volgende morgen ben ik vertrokken naar Noorwegen. Nog dik twintig kilometer te gaan en opnieuw een bootovertocht. Hiervan zijn meer foto's genomen. Om kwart voor elf zette ik voet op Zweedse bodem. Deze bootreis was verhoudingsgewijs aardig duurder. Het kostte DEK230, omgerekend zo'n fl. 66,- (€ 30,-). En dat terwijl de boot maar dik tien minuten nodig had om van Denemarken (Helsingør) naar Zweden (Helsingborg) te gaan.
In Zweden geldt net als in Denemarken een maximum snelheid van 110 km/u.
Het weer in Zweden varieerde van nevelig (in het begin), donker, opklarend, regen en nabij de Noorse grens tot mooi.
De grensovergang is mooi, maar hiervan heb ik geen foto's. Overigens is Zweden ook een mooi land, voor zover ik daar iets van heb gezien.