Eigenwijs

 

(15/03/2010) Ik kan niet anders dan erkennen dat ik nog wel eens eigenwijs ben. Misschien ga ik daarin soms te ver. Maar als ik een standpunt heb ingenomen, dan moet men met goede argumenten komen. In dat geval ben ik bereid om mijn standpunt los te laten.

 

Het is bedrijfsleider en geen bedrijfleider. Bedrijfleider mag volgens het Groene Boekje ook wel, maar het is geen gangbaar Nederlands. De argumentatie om het woord bedrijfleider in te voeren was het volgende: Deze leider leidt maar één bedrijf (volgens mijn doen 99% van de 100 bedrijfsleiders dat) en daarom is het bedrijfleider. Ik blijf van mening dat ik nog steeds gelijk heb. En daarin ben ik in mijn eigenwijzigheid wat te ver gegaan.

 

Ik vind dat er een beetje water onder in een gebruikt kopje moet staan. Dan ontstaat er geen opgedroogde koffierand of theerand in de kop of mok. Anderen zijn dat helemaal niet met mij eens. Ik vermoed overigens dat dit een erfenis van mijn moeder is. Maar ik ben het met deze stelling eens.

Ik vind dat je de was het best met een systeem kunt ophangen. Anderen vinden van niet. Zij mogen de was ook best anders ophangen, maar ik doe het op mijn manier. Dat is namelijk veel praktischer.

 

Mijn auto staat meestal met de neus de kant op waar ik naar toe wil rijden als ik geparkeerd heb. De meeste mensen doen het net andersom. Maar als ik weg moet, wil ik vooruit en niet achteruit.

 

(16/03/2010) Eigenwijsheid is op zich niet erg. Daar kan iedereen mee leven. Zolang je maar niet te eigenwijs wordt. En laat dat nu net afhangen van degene waarmee je in gesprek bent. De één kan veel meer hebben en zal het veel minder snel eigenwijs vinden dan een andere gesprekspartner.

 

Volgens mij moet een mens enige eigenwijsheid hebben. Als je dat niet hebt, zou je best wel eens ondergesneeuwd kunnen raken. Met enige eigenwijsheid heb je zo nu en dan weerwoord.

 

Wordt vervolgd.