Bidden

 

(25/06/2010) Bidden en danken. Thuis werd er voor het eten gebeden. En als we het eten op hadden, dan werd er gedankt. Bidden en danken dus. Danken vind ik prima, maar bidden is als het jouw wensen bij Sinterklaas neer leggen. Ik wil graag dit en zou graag dat willen.

 

Vandaag staat in de krant dat er een dominee is (van een christelijk gereformeerde kerk) die zijn geloofsgenoten oproept om te bidden dat het Nederlands elftal zo snel mogelijk wordt uitgeschakeld. Met de uitschakeling van het Nederlands elftal heb ik geen enkele moeite. Wel dat er wordt opgeroepen om er voor te bidden dat dit zo snel mogelijk afgelopen mag zijn. Anderen bidden juist dat het zo lang mogelijk mag duren. Bidden om met een beetje geluk jouw wensen in vervulling te laten gaan is mijn ogen een vorm van egoïsme.

 

God raakt mijn inziens compleet in verwarring van al die wensen. Hij/zij zal zich afvragen welke wensen er nu wel ingevuld kunnen worden en welke niet.

Want zo is het nu eenmaal: als de ene iets krijgt, krijgt de ander het juist niet. Het is net als met het weer. De boer wil graag iets minder warmte en wat regen. De vakantieganger wil geen regen en het kan niet warm genoeg zijn.

 

Onder het artikel over de wensen van de dominee uit Elburg staat een artikel over het wonder van Nelspuit. Arthur Boka bidt tot God en hoopt op een wonder.

 

Inzegenen van spelers of wat dan ook slaat ook nergens op.

 

(28/06/2010) Dat je dankbaar bent voor wat je allemaal hebt (gekregen), daar mag je best iets van zeggen. En of je dat nu doet door een dankgebed aan God, of gewoon door te zeggen dat je blij bent met dat alles: dat maakt mijn inziens niet uit.

 

(31/07/2010) Vorige week zondag heb ik een vrouw geholpen, die een klein ongemak aan haar auto had opgelopen. Naar aanleiding daarvan zei ze mij dat ze voor mij zou bidden. Bijzonder vond ik dat zeker. Ik zei tegen haar dat ze ook mocht danken voor dat wat ze zonder te vragen had gekregen.