In Noorwegen is de maximum snelheid 100km/u. Op de meeste plaatsen mag je niet harder dan 90. Vierbaanswegen heb ik alleen rond Oslo gezien. Onder Oslo betaal je tol om verder te mogen. Dat was daar NOK 13. Verderop heb ik nog eens tol betaald (NOK 15), maar dat was achterna niet nodig geweest. Dit was de snelweg richting Drammen. Direct nadat ik had betaald, verliet ik de snelweg. Na eerst aan de noordkant te hebben rondgereden, ben ik vervolgens naar de zuidkant gegaan. Ik had me zelf een hoop tijd kunnen besparen (en kilometers) door even Pia te bellen. Maar dat heb ik niet gedaan en maar uiteindelijk heb ik het gevonden.

 

Pia bracht net één van de medewerkers naar huis. Ze hebben een boerenbedrijf met onderandere legkippen. Ook kweken ze komkommers.

Ze had problemen met haar PC.

 

Ik ben naar een restaurant bij de Esso pomp geweest voor warm eten. Niet alles van de maaltijd kon ik plaatsen, maar de gehaktballen waren goed te eten.

Nadien weer terug naar Pia. Ze was nog steeds met de computer bezig. Ik heb haar nog iets geassisteerd. Ze had hulp van een vriend uit Nederland en mailde daarom steeds naar hem en hij naar haar. Problemen met de geluidskaart was de uiteindelijke diagnose.

 

 

 

Ik mocht in een caravan slapen. Die nacht heb ik best geslapen, ook al was het "bed" wat aan de korte kant.

Overigens hoorde ik dat ik de verkeerde route had genomen. Er ligt een behoorlijk eind onder Oslo nog een tunnel van Drøbak naar Størsand. Dat scheelt 100 kilometer en meer dan een uur. Ik zat namelijk in de avondspits. De terugreis ga ik dan ook zeker die tunnel proberen. Die tunnel staat niet op de kaart.

Vanaf huis en met omrijden en kilometerafwijking kwam ik op een afstand van bijna 1300 kilometer.

 

's Woensdagsmorgens had Pia een route uitgezet voor een aantal dagen. Rond 12.00h was ik op weg naar Drammen. Van Drammen reed ik via Notodden naar Ørvella. Tenminste: dat was de bedoeling. Ik reed te ver en kreeg nog een kleine waterval te zien (bij Omnefossenbru). Onderweg passeerde ik de kerk van Heddal. Dit is een zogenaamd Stavkirkje. Omdat de kerk in de steigers stond, ben ik doorgereden en heb er geen foto van genomen. Deze kerk is overigens de grootste in zijn soort in Noorwegen.

 

In Gransherad heb ik voor het eerst in Noorwegen getankt. Bijna veertig liter voor NOK310 (ƒ 88,-/€ 40,-).

 

De rit langs Tinsjø was prachtig. In Tinnoset is het eind (of begin) van een spoorweg. De trein rijdt op een boot om vervolgens in Håkånes via de rails z'n route te vervolgen. Onderweg kom je door diverse tunnels.

 

Ik ben doorgereden naar Rjukan en heb daar kaartjes en postzegels gehaald. Ook ben ik bij het postkantoor geweest om daar te horen dat ik ergens anders geld zou moeten halen. De mevrouw in de plaatselijke VVV verwees me naar een pinautomaat. Dat heet daar Minibank. Dat moet je ook maar net weten. De banken zijn daar om vier uur 's middags gesloten.

Toen weer terug naar het oosten. In Austbygdi heb ik gegeten. Eventueel had ik daar ook wel willen overnachten, maar dat kon niet. Ze waren namelijk vol. Het eten smaakte wel goed en was na ongeveer 10 minuten al klaar. Vier aardappels met een schnitzel en wat groente. Na het eten verder. Een groot deel van de reis langs stromend water en een deel over hoog bijna onbegroeid gebied. Om ongeveer acht uur wilde ik niet verder en eindigde bij Immingfjell. Dit is een bed and breakfast (waar je ook een maaltijd kunt krijgen) in de middle of nowhere. Het ligt overigens aan een stuwmeer. Ook is er een stoeltjeslift.

Het ontbijt was 's morgens vanaf half negen. De vrouw des huizes sprak goed engels. Dit in tegenstelling tot haar man. Het ontbijt was goed en de overnachting en ontbijt kostten NOK370 (ƒ 105,-/€  48,-). Ik zou hier nog wel eens willen overnachten.

O ja, de kamer had twee eenpersoons bedden en wastafel met warm en koud water. De douche en wc waren op de gang.

En het weer van die dag was goed.

 

Donderdagmorgen ging het eerste deel van de reis behoorlijk naar beneden. Via Bjørkeflåta kwam ik in Dagali. Dat is een wintersport-oord. Hoogste punt van dit traject: 1100 m NAP. Ook Geilo is een wintersportplaats. Dat kun je duidelijk zien, want er zijn in de bergen banen waar geen bomen staan, maar waar enkel gras groeit.                                            

 

 

 

 

verder