|
|
|
|
Begraven of cremeren
(10/08/2010) Als mens hebben we slechts één zekerheid: we gaan dood. Soms wordt een kind dood geboren. En soms wordt iemand ouder dan 100 (in Japan kwam dit regelmatig voor, maar er blijken nogal wat oude mensen spoorloos [of jarenlang dood te worden bewaard]).
Als je dood bent, dan heb je momenteel twee keuzes:
Als jij je laat cremeren, dan blijven er wat resten over. Wat stof. En het leuke is dat dit in overeenstemming met de bijbel is. Daar staat dat uit stof zijt gij geboren en tot stof zult gij wederkeren (Genesis 3:19).
Jouw lichamelijke resten verdwijnen in een oven. En wat er rest van de lichamelijke resten zijn zaken die niet willen verbranden. Zoals bijvoorbeeld vullingen.
Volgens mensen die een bepaalde christelijke stroming aanhangen, mag jij je niet laten cremeren want dat is in strijd met de bijbel. De bijbel, een door mensen geredigeerd boek (wat ons niet past, komt er niet in).
Mijn vaders oudste broer zat eind oktober 2008 dood op z’n stoel. Hij had te kennen gegeven dat hij niet begraven wilde worden, want zei hij: wie komt er nu naar je “kijken” als je begraven bent. Mijn oom kwam (vrijwel) nooit op een begraafplaats. Dus wilde hij worden gecremeerd. Ik heb me er over verbaasd, want hij was de eerste in mijn nabije familiekring.
Binnen de familie waren er mensen die om die reden geen persoonlijk medeleven konden tonen aan mijn tante en haar (klein-) kinderen en aanhang. Als oom zou worden begraven, zouden ze wel zijn gekomen. Maar omdat hij gecremeerd werd, kwamen ze niet. Persoonlijk vind ik dat heel kortzichtig en getuigen van geen enkel respect voor de nabestaanden.
Als ik niet gecremeerd wil worden, maar onder de zoden wil worden gestopt, kan ik dan niet naar de crematie van iemand die niet wil worden begraven als hij/zij is overleden?
De resten van de gecremeerde kun je eventueel thuis bewaren. Ook kun je de urn bijzetten op een begraafplaats.
Als je wilt worden begraven, kom je met een hele hoop dingen te zitten. Het moet duidelijk zijn waar je wilt worden begraven. Mogelijk kun je een graf huren op de door jou gekozen begraafplaats. Gedurende een afgesproken periode zal er dan voor het graf betaald moeten worden. Vroeger kon je een graf kopen. Nog vroeger waren er bij een huis zelfs graven. Als het huis werd verkocht, werden de graven mee verkocht.
De opa van wijlen mijn oom had in Oostwold een hele serie graven gekocht. Het resultaat daarvan is dat veel overledenen van deze familie heel dicht bij elkaar zijn begraven. En zolang de graven er toonbaar bij blijven liggen, mogen ze niet worden geruimd.
Maar goed: je overlijdt en wilt worden begraven. Er is een graf voor jou geregeld. Dan moet er iets op het graf. Soms ligt er een zwerfkei op en soms is het een heel gebouw, denk aan de graftombe van de familie Scholten op de begraafplaats aan de Hereweg in Groningen. Het komt trouwens ook voor dat er enkel een naamplaatje op een graf staat.
Als jij bent begraven, zullen je nabestaanden je graf moeten onderhouden. Als ze ver weg wonen, dan zal dit lastig worden. Ze kunnen het natuurlijk uitbesteden.
Het onderhoud kan bestaan uit 5 minuten schoffelen en een beetje wieden zo één keer in de maand.
Ik wil, als ik dood ben, niet worden begraven. Ze mogen mij naar Stook City brengen. Mijn resten mogen ze uitstrooien. Ik zou alleen niet weten waar. En waarom: ik wil mijn nabestaanden niet opzadelen met die “erfenis” van mij.