|
|
|
|
Het zou een half uur in beslag nemen om de nieuwe demper te monteren. Het wachten voordat de monteur aan het werk ging, duurde langer dan de montage. Maar dan had ik er ook zelf maar om acht uur moeten zijn in plaats van om half negen.
Om kwart voor tien en na het betalen van NOK 1819 (ƒ 500,-/€ 226,-) ging ik weer naar Pia. Ik heb aan haar en aan Ole Herman onder het genot van een kop koffie verslag gedaan van mijn korte reis.
Pia drukte me nog op het hart om nu vooral de goede tunnel te nemen. Om ongeveer elf uur reed ik bij hun vandaan richting Zweden.
De route ging langs Røyken richting Størsand waar de tunnel naar Drøbak gaat. Deze tunnel is vrij nieuw en heeft een lengte van 7 kilometer. Om er uit te mogen aan de oostkant moet je NOK 50 betalen. Het scheelt een hoop tijd.
Het was al vanaf het begin van de dag mooi weer en ik vervolgde de reis
naar de Noors-zweedse grens.
Bij de grens was het druk en ik had een foto willen nemen, maar het is niet gelukt. Dan had ik om moeten keren, en daar gunde ik mezelf geen tijd meer voor.
Ten westen van Uddevalla ligt een nieuw stuk vierbaansweg over een water. De brug vond ik wel indrukwekkend en staat nog niet op de kaart aangegeven die ik half juli kocht. Vlak voor Göteburg is een hoog viadukt van oost naar west over de E6.
Er werd druk geoogst in zowel Noorwegen als Zweden.
Om ongeveer vijf uur kon ik weer van Helsingborg naar Helsingør. Het tarief vanuit Zweden naar Noorwegen is SEK275. Dit keer was het behoorlijk zonnig maar niet echt helder. Ik hoopte in zuidelijke richting de nieuwe brug over de Grote Belt te zien, maar dat was niet mogelijk. De Oostzee stonk. Langs de kust werd gezwommen. Het strand is daar niet breder dan een meter of drie.
Net na zessen arriveerde ik weer bij m'n oom in Hørsholm. Na het eten heeft hij me een stukje van de omgeving laten zien. De Frederiksborg in Hillerød is ook zeker een kijkje waard. Dat is iets anders dan de Menkemaborg in Uithuizen.
De volgende morgen ben ik weer verder richting huis gegaan. Ik had nog een alternatieve route kunnen nemen maar was al zo lang van huis dat ik wens van m'n eigen bed begon te krijgen. [ik was tenslotte ook al meer dan 8 dagen van huis]. Zolang ik op mezelf woon, is dat nog nooit gebeurd.
De brug tussen Seeland en Falster vond ik ook de moeite waard. Toen ik de brug opreed, werd ik ingehaald door een Citroën SM (ontworpen door Maserati voor Citroën). Volgens mij had ik die behalve als speelgoedauto nog nooit gezien.
Om kwart over elf ging ik Denemarken verlaten om drie kwartier later voet op Duitse bodem te zetten. De Fehrmarnsundbrücke vond ik ook mooi om te zien.
Vervolgens op Hamburg aan. Onder Hamburg de tien liter reserve diesel in de tank gedaan. Ik hoopte daarmee in de buurt van Nederland te komen. Ik moest zelfs nog tanken nadat ik thuis was gearriveerd.
In Nederland waren de boeren ook bezig met het oogsten van tarwe en gerst.
Tegen half vijf op woensdag de 22e augustus was ik terug. Om zes uur onder het eten bekeek ik de gewone foto's samen met een paar anderen al en de digitale foto's had ik al kunnen bekijken.
Conclusie: Noorwegen, een heel mooi land en ik heb er nog maar een klein stukje van gezien. En ik ga er zeker nog weer naar toe.
Moet je naar mijn mening niet helemaal alleen heengaan en je doet er verstandig aan om een paar dagen op de zelfde plaats te blijven. Bijna 4500 kilometer in 10 dagen is een hoop (het brandstofverbruik was laag behalve de terugreis door Duitsland [een gemiddelde van ruim 1:24 is best]).
(ik heb ruim 200 digitale foto's genomen en daarnaast circa 50 normale foto's; om het bestand qua grootte in de hand te houden, heb ik me beperkt tot een
kleine selectie van foto's en daarbij is het formaat van de foto's niet groter dan maximaal 720 pixels). Zoals al eerder vermeld, kun je de foto’s bekijken op www.bokregro.nl