Hebzucht

 

(05/06/2011) Ik wil dit hebben en ik wil dat hebben. En als ik dit en dat heb, dan wil ik nog weer iets anders hebben. Als mijn buurman een nieuwe auto heeft, dan wil ik ook een nieuwe. En die is uiteraard wat groter dan die van mijn buurman. Als mijn buurman een nieuwe keuken koopt, dan wil ik ook een nieuwe keuken. Maar die van mij moet wel luxer/luxueuzer zijn dan die van de buurman. En ga zo maar door.

 

De mens is van nature hebzuchtig. Er is hebzucht naar geld en dingen, naar status, aanzien, roem, vroomheid, seks, intimiteit, liefde, geluk, wijsheid. En wat al niet meer.

 

Ik wil meer dan een ander, ik wil groter dan een ander, ik ben belangrijker dan een ander (dat gaat dan misschien meer over egoïsme).

 

De wereld gaat kapot aan de hebzucht.

En als ik geld heb, dan wil ik dat natuurlijk houden. Iets wat ik aan de straatstenen niet kwijt kan (ik heb het ooit per ongeluk gekocht en het bleek toch niet te zijn wat ik zocht), kan ik altijd nog gebruiken om iemand anders tevreden te stellen. Ik zou eens iets van mijn “dure” geld opofferen voor een dienst die aan mij wordt geleverd. Het is zonde van het geld. Ik wil graag zoveel mogelijk geld, want dat maakt gelukkig?!?!?.

 

Wordt vervolgd???