Hypocriet

 

(21/10/2011) Laat ik beginnen te zeggen dat ik zelf ook wel eens hypocriet ben. Nu is het misschien wel slim om te vertellen wat onder hypocriet wordt verstaan.

 

Van Wikipedia: Hypocrisie of huichelarij is het voorwenden van geloof, gevoelens, moraal of deugden zonder daar volledig achter te staan of de daaraan verbonden normen en waarden zelf in praktijk te brengen, in het bijzonder bij het bekritiseren van anderen. De term wordt vaak gebezigd in tegenstelling tot oprecht (zie integriteit).

 

Ik vind zondagopenstelling van winkels niet nodig, zelfs onzin(nig), maar ga er wel naar toe als het mij zo uit komt. Dat is ook een vorm van hypocrisie.

 

Toen ik vanochtend de krant opensloeg, zag ik dat men er in is geslaagd om Khaddafi te doden. Dit mens is  er in geslaagd om Libië gedurende vele jaren in zijn greep te houden. De wereld is nu ineens maar wat blij dat hij dood is.

Maar men heeft hem ook jaren bejubeld. Dat zal niet om zijn daden geweest zijn, maar met een economische cq kapitalistische gedachte. Daar zit olie in de grond en wij hebben erg veel belang bij de olie. En of we dat nu kunnen kopen van een dictatoriaal regime of van een democratische gekozen bestuur maakt ons niet zo heel veel uit.

 

Waarom bemoeit de wereld zich meer met het ene dan met het andere land? Domweg omdat in het ene land meer te halen valt dan in het andere land. Landen waar niets te halen valt, zijn niet belangrijk genoeg.

 

Laten de mensen in de regeringen van de “ontwikkelde landen” eens kijken of zijn dat wat in een bepaald land gebeurt, zouden accepteren alsof het bij hen in huis gebeurt. En laten ze dan ook zo reageren als gebeurde het in hun eigen achterkamer.

 

Wordt vervolgd?